MIME-Version: 1.0 X-Document-Type: Workbook Content-Type: multipart/related; boundary="----=_NextPart_01CA2D5B.FB8FA750" This document is a Single File Web Page, also known as a Web Archive file. If you are seeing this message, your browser or editor doesn't support Web Archive files. Please download a browser that supports Web Archive, such as Windows® Internet Explorer®. ------=_NextPart_01CA2D5B.FB8FA750 Content-Location: file:///C:/2AC89D18/ShamsIndex.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii" <body> <p>This page uses frames, but your browser doesn't support them.</p> </body> ------=_NextPart_01CA2D5B.FB8FA750 Content-Location: file:///C:/2AC89D18/ShamsIndex_files/stylesheet.css Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/css; charset="us-ascii" tr {mso-height-source:auto;} col {mso-width-source:auto;} br {mso-data-placement:same-cell;} .style0 {mso-number-format:General; text-align:general; vertical-align:bottom; white-space:nowrap; mso-rotate:0; mso-background-source:auto; mso-pattern:auto; color:black; font-size:11.0pt; font-weight:400; font-style:normal; text-decoration:none; font-family:Calibri, sans-serif; mso-font-charset:0; border:none; mso-protection:locked visible; mso-style-name:Normal; mso-style-id:0;} td {mso-style-parent:style0; padding-top:1px; padding-right:1px; padding-left:1px; mso-ignore:padding; color:black; font-size:11.0pt; font-weight:400; font-style:normal; text-decoration:none; font-family:Calibri, sans-serif; mso-font-charset:0; mso-number-format:General; text-align:general; vertical-align:bottom; border:none; mso-background-source:auto; mso-pattern:auto; mso-protection:locked visible; white-space:nowrap; mso-rotate:0;} .xl65 {mso-style-parent:style0; font-size:18.0pt; text-align:right;} .xl66 {mso-style-parent:style0; font-size:18.0pt;} .xl67 {mso-style-parent:style0; font-size:14.0pt; font-family:Arial, sans-serif; mso-font-charset:0; mso-number-format:0000;} ------=_NextPart_01CA2D5B.FB8FA750 Content-Location: file:///C:/2AC89D18/ShamsIndex_files/tabstrip.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii"

Sheet1

Sheet2

Sheet3

------=_NextPart_01CA2D5B.FB8FA750 Content-Location: file:///C:/2AC89D18/ShamsIndex_files/sheet001.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii"

	فهرست غزلیات دیوان شمس کبیر

0001	ای رستخیز ناگهان، وی رحمت بی منتها
0002	ای طایران قدس را عشقت فزوده بال ها<= /span>
0003	ای دل چه اندیشیده ای در عذر آن تقصیرها
0004	ای یوسف خوش نام ما خوش می روی بر بام ما
0005	آن شک&= #1604; بین وآن شیوه بین وآن قد و خد و دست و پا
0006	بگری&#= 1586; ای میر اجل از ننگ ما از ننگ ما
0007	بنشس&#= 1578;ه ام من بر درت تا بوک برجوشد وفا
0008	جز وی چه باشد کز اجل اندررباید کل ما
0009	من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیا
0010	مهما&#= 1606; شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا<= /td>
0011	ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نوا
0012	ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما=
0013	ای با&= #1583; بی آرام ما با گل بگو پیغام ما
0014	ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما
0015	ای نو&= #1588; کرده نیش را بی خویش کن باخویش را
0016	ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا
0017	آمد ندا از آسمان جان را که بازآ الصلا
0018	ای یوسف خوش نام ما خوش می روی بر بام ما
0019	امرو&#= 1586; دیدم یار را آن رونق هر کار را
0020	چندا&#= 1606;ک خواهی جنگ کن یا گرم کن تهدید را
0021	جرم= ;ی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را
0022	چند= ;ان بنالم ناله ها چندان برآرم رنگ ها<= /span>
0023	چون خون نخسپد خسروا چشمم کجا خسپد مها<= /span>
0024	چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را
0025	من ž= 3;ی نگفتم مر تو را کای بی نظیر خوش لقا<= /span>
0026	هر لحظه وحی آسمان آید به سر جان ها
0027	آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفتست پا
0028	ای شاه جسم و جان ما خندان کن دندان ما
0029	ای = 5;ز ورای پرده ها تاب تو تابستان ما
0030	ای فصل باباران ما برریز بر یاران ما
0031	باد= ;ا مبارک در جهان سور و عروسی های ما<= /span>
0032	دید= ;م سحر آن شاه را بر شاهراه هل اتی
0033	می ž= 3;ه گزافه ساقیا تا کم شود خوف و رجا
0034	ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا=
0035	ای یار ما دلدار ما ای عالم اسرار ما
0036	خوا= ;جه بیا خواجه بیا خواجه دگربار بیا
0037	یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
0038	رست= ;م از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا
0039	آه ª= 5;ه آن صدر سرا می ندهد بار مرا<= /span>
0040	طوق جنون سلسله شد باز مکن سلسله را
0041	شمع جهان دوش نبد نور تو در حلقه ما
0042	کار تو داری صنما قدر تو باری صنما
0043	کاه= ;ل و ناداشت بدم کام درآورد مرا
0044	در ž= 3;و جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا<= /td>
0045	با = 4;ب او چه خوش بود گفت و شنید و ماجرا
0046	دی بنواخت یار من بنده غم رسیده را
0047	ای ª= 5;ه تو ماه آسمان ماه کجا و تو کجا
0048	ماه درست را ببین کو بشکست خواب ما
0049	با = 8;و حیات و زندگی بی تو فنا و مردنا
0050	ای بگرفته از وفا گوشه کران چرا چرا<= /span>
0051	گر = 8;و ملولی ای پدر جانب یار من بیا
0052	چون همه عشق روی تست جمله رضای نفس ما<= /td>
0053	عشق تو آورد قدح پر ز بلاها
0054	از این اقبالگاه خوش مشو یک دم دلا تنها
0055	شب قدر است جسم تو کز او یابند دولت ها
0056	عطا= ;رد مشتری باید متاع آسمانی را
0057	مسل= ;مانان مسلمانان چه باید گفت یاری را
0058	رسی= ;د آن شه رسید آن شه بیارایید ایوان را
0059	تو = 5;ز خواری همی نالی نمی بینی عنایت ها
0060	ایا نور رخ موسی مکن اعمی صفورا را
0061	هلا ای زهره زهرا بکش آن گوش زهرا را
0062	بها= ;ر آمد بهار آمد سلام آورد مستان را
0063	چه چیزست آنک عکس او حلاوت داد صورت را<= /td>
0064	تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا
0065	ببی= ;ن ذرات روحانی که شد تابان از این صحرا<= /td>
0066	تو ž= 5;ا ساقی جان گوید برای ننگ و نامی را=
0067	از = 0;ن مایی ای مولا اگر امروز اگر فردا
0068	چو شست عشق در جانم شناسا گشت شستش را<= /td>
0069	چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا
0070	برا= ;ت آمد برات آمد بنه شمع براتی را
0071	اگر نه عشق شمس الدین بدی در روز و شب ما را= ;
0072	به خانه خانه می آرد چو بیذق شاه جان ما را=
0073	آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
0074	گر زان که نه ای طالب جوینده شوی با ما
0075	ای خواجه نمی بینی این روز قیامت را
0076	آخر بشنید آن مه آه سحر ما را=
0077	آب حیوان باید مر روح فزایی را
0078	ساق= ;ی ز شراب حق پر دار شرابی را<= /span>
0079	ای خواجه نمی بینی این روز قیامت را
0080	امرو&#= 1586; گزافی ده آن باده نابی را<= /span>
0081	ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین را
0082	معش= ;وقه به سامان شد تا باد چنین بادا
0083	ای یار قمرسیما ای مطرب شکرخا
0084	چون گل همه تن خندم نه از راه دهان تنها
0085	از بهر خدا بنگر در روی چو زر جانا
0086	ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا
0087	جان= ;ا سر تو یارا مگذار چنین ما را
0088	شاد آمدی ای مه رو ای شادی جان شاد آ
0089	یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوا
0090	ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا
0091	در = 0;ب فکن ساقی بط زاده آبی را<= /td>
0092	زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا
0093	مین= ;دیش میندیش که اندیشه گری ها
0094	زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
0095	زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
0096	لب ž= 5;ا تو به هر بوسه و هر لوت میالا
0097	رفت= ;م به سوی مصر و خریدم شکری را
0098	ای = 5;ز نظرت مست شده اسم و مسما
0099	دلا= ;رام نهان گشته ز غوغا
0100	بیا ا&= #1740; جان نو داده جهان را
0101	بسو= ;زانیم سودا و جنون را
0102	سلی= ;مانا بیار انگشتری را
0103	دل = 8; جان را در این حضرت بپالا
0104	خبر کن ای ستاره یار ما را
0105	چو = 5;و باشد دل دلسوز ما را<= /td>
0106	مرا حلوا هوس کردست حلوا
0107	امی= ;ر حسن خندان کن چشم را
0108	به برج دل رسیدی بیست این جا<= /td>
0109	بکت عینی غداه البین دمعا
0110	تو بشکن چنگ ما را ای معلا
0111	برا= ;ی تو فدا کردیم جان ها
0112	ز ر = 8;ی تست عید آثار ما را
0113	ای مطرب دل برای یاری را
0114	اند= ;ر دل ما تویی نگارا
0115	ای جان و قوام جمله جان ها<= /td>
0116	ای سخت گرفته جادوی را
0117	از دور بدیده شمس دین را
0118	بنم= ;ود وفا از این جا=
0119	برخ= ;یز و صبوح را بیارا
0120	تا چن&= #1583; تو پس روی به پیش آ
0121	چون خانه روی ز خانه ما
0122	دید= ;م رخ خوب گلشنی را
0123	دید= ;م شه خوب خوش لقا را
0124	ساق= ;ی تو شراب لامکان را
0125	گفت= ;ی که گزیده ای تو بر ما
0126	گست= ;اخ مکن تو ناکسان را
0127	کو مطرب عشق چست دانا
0128	ما ž= 5;ا سفری فتاد بی ما
0129	مشک= ;ن دل مرد مشتری را
0130	بید= ;ار کنید مستیان را
0131	من §= 0;و موسی در زمان آتش شوق و لقا=
0132	در میان پرده خون عشق را گلزارها
0133	غمز= ;ه عشقت بدان آرد یکی محتاج را
0134	ساق= ;یا در نوش آور شیره عنقود را
0135	ساق= ;یا گردان کن آخر آن شراب صاف را
0136	پرد= ;ه دیگر مزن جز پرده دلدار ما
0137	با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی چرا
0138	سکه رخسار ما جز زر مبادا بی شما
0139	رنج تن دور از تو ای تو راحت جان های ما
0140	درد م&= #1575; را در جهان درمان مبادا بی شما
0141	جمل= ;ه یاران تو سنگند و توی مرجان چرا
0142	دول= ;تی همسایه شد همسایگان را الصلا
0143	دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را
0144	عقل دریابد تو را یا عشق یا جان صفا
0145	ای وصالت یک زمان بوده فراقت سال ها<= /span>
0146	در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما
0147	آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا
0148	از ¦= 2;ی شمس حق و دین دیده گریان ما
0149	خدم= ;ت شمس حق و دین یادگارت ساقیا
0150	درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما
0151	سر برون کن از دریچه جان ببین عشاق را<= /span>
0152	دوش آن جانان ما افتان و خیزان یک قبا<= /span>
0153	شمع دیدم گرد او پروانه ها چون جمع ها
0154	دید= ;ه حاصل کن دلا آنگه ببین تبریز را
0155	از فراق شمس دین افتاده ام در تنگنا
0156	ای هوس های دلم بیا بیا بیا بیا
0157	ای هوس های دلم باری بیا رویی نما
0158	امت= ;زاج روح ها در وقت صلح و جنگ ها=
0159	ای ž= 6; مقدارت هزاران فخر بی مقدار را<= /td>
0160	مفرو&#= 1588;ید کمان و زره و تیغ زنان را<= /td>
0161	چو فرستاد عنایت به زمین مشعله ها را
0162	تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را=
0163	برو= ;ید ای حریفان بکشید یار ما را
0164	چو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالا
0165	اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا
0166	چمن= ;ی که تا قیامت گل او به بار بادا
0167	کی بپرسد جز تو خسته و رنجور تو را
0168	ای بروییده به ناخواست به مانند گیا
0169	رو ترش کن که همه روترشانند این جا
0170	تا = 6;ه شب ای عارف شیرین نوا
0171	چون نمایی آن رخ گلرنگ را
0172	در میان عاشقان عاقل مبا
0173	از یکی آتش برآوردم تو را
0174	ز آ= 8;ش شهوت برآوردم تو را
0175	از ورای سر دل بین شیوه ها<= /td>
0176	روح زیتونیست عاشق نار را<= /td>
0177	ای بگفته در دلم اسرارها
0178	می شدی غافل ز اسرار قضا
0179	گر = 8;و عودی سوی این مجمر بیا
0180	ای تو آب زندگانی فاسقنا
0181	دل §= 0;و دانه ما مثال آسیا
0182	در میان عاشقان عاقل مبا
0183	ای ž= 3;ل رفته ز جا بازمیا
0184	من رسیدم به لب جوی وفا
0185	از = 6;س که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا
0186	ای میرآب بگشا آن چشمه روان را
0187	از سینه پاک کردم افکار فلسفی را
0188	بر چشمه ضمیرت کرد آن پری وثاقی
0189	آمد بهار جان ها ای شاخ تر به رقص آ
0190	با = 0;ن که می رسانی آن باده بقا را
0191	بید= ;ار کن طرب را بر من بزن تو خود را
0192	بشک= ;ن سبو و کوزه ای میرآب جان ها<= /span>
0193	جان= ;ا قبول گردان این جست و جوی ما را
0194	خوا= ;هم گرفتن اکنون آن مایه صور را
0195	شهو= ;ت که با تو رانند صدتو کنند جان را<= /td>
0196	در جنبش اندرآور زلف عبرفشان را
0197	ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا
0198	ای صوفیان عشق بدرید خرقه ها
0199	ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا<= /td>
0200	نام شتر به ترکی چه بود بگو دوا
0201	شب رفت و هم تمام نشد ماجرای ما
0202	هر روز بامداد سلام علیکما
0203	آمد بهار خرم آمد نگار ما
0204	سر = 6;ر گریبان درست صوفی اسرار را
0205	چند گریزی ز ما چند روی جا به جا
0206	ای همه خوبی تو را پس تو کرایی که را<= /td>
0207	ای ª= 5;ه به هنگام درد راحت جانی مرا
0208	از جهت ره زدن راه درآرد مرا
0209	ای ž= 3;ر ما را زده شمع سرایی درآ
0210	گر = 6;ه تهی باشدی بیشترین جوی ها
0211	باز بنفشه رسید جانب سوسن دوتا
0212	اسی= ;ر شیشه کن آن جنیان دانا را
0213	اگر تو عاشق عشقی و عشق را جویا=
0214	درخ= ;ت اگر متحرک بدی ز جای به جا
0215	من = 5;ز کجا غم و شادی این جهان ز کجا
0216	روم به حجره خیاط عاشقان فردا
0217	چه نیکبخت کسی که خدای خواند تو را<= /td>
0218	ز ب = 7;ر غیرت آموخت آدم اسما را<= /td>
0219	چو اندرآید یارم چه خوش بود به خدا
0220	ز بامداد سعادت سه بوسه داد مرا<= /span>
0221	مرا تو گوش گرفتی همی کشی به کجا
0222	روی= ;م و خانه بگیریم پهلوی دریا
0223	کجا= ;ست مطرب جان تا ز نعره های صلا<= /span>
0224	چه خیره می نگری در رخ من ای برنا
0225	بپخ= ;ته است خدا بهر صوفیان حلوا
0226	برف= ;ت یار من و یادگار ماند مرا
0227	به جان پاک تو ای معدن سخا و وفا
0228	بیا= ;ر آن که قرین را سوی قرین کشدا
0229	شرا= ;ب داد خدا مر مرا تو را سرکا
0230	ز س = 8;ز شوق دل من همی زند عللا
0231	سبک= ;تری تو از آن دم که می رسد ز صبا=
0232	چو عشق را تو ندانی بپرس از شب ها
0233	کجا= ;ست ساقی جان تا به هم زند ما را
0234	ز ج= 5;م ساقی باقی چو خورده ای تو دلا
0235	مرا بدید و نپرسید آن نگار چرا
0236	مبا= ;رکی که بود در همه عروسی ها
0237	یار ما دلدار ما عالم اسرار ما
0238	هله ای کیا نفسی بیا
0239	کرا= ;نی ندارد بیابان ما
0240	تو جا&= #1606; و جهانی کریما مرا
0241	نرد کف تو بردست مرا
0242	خیک دل ما مشک تن ما
0243	بگش= ;ا در بیا درآ که مبا عیش بی شما
0244	چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا
0245	از برای صلاح مجنون را
0246	صد دهل می زنند در دل ما
0247	بان= ;گ تسبیح بشنو از بالا
0248	گوش من منتظر پیام تو را
0249	دل = 6;ر ما شدست دلبر ما
0250	هین که منم بر در در برگشا
0251	پیش= ;تر آ پیشتر ای بوالوفا
0252	نذر کند یار که امشب تو را
0253	چند نهان داری آن خنده را
0254	باد= ;ه ده آن یار قدح باره را
0255	خیز صبوحی کن و درده صلا
0256	داد دهی ساغر و پیمانه را
0257	لعل لبش داد کنون مر مرا
0258	گر بنخسبی شبی ای مه لقا
0259	پیش کش آن شاه شکرخانه را
0260	چرخ فلک با همه کار و کیا
0261	هان ای طبیب عاشقان سوداییی دیدی چو ما
0262	فیم= ;ا تری فیما تری یا من یری و لا یری
0263	به شکرخنده اگر می ببرد جان مرا
0264	لی حبیب حبه یشوی الحشا
0265	راح بفیها و الروح فیها
0266	هیج نومی و نفی ریح علی الغور هفا
0267	قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا
0268	فدی= ;تک یا ذا الوحی آیاته تتری
0269	تعا= ;لوا بنا نصفوا نخلی التدللا
0270	افد= ;ی قمرا لاح علینا و تلالا
0271	تعا= ;لوا کلنا ذا الیوم سکری
0272	حدا= ;ء الحادی صباحا بهواکم فاتینا
0273	طال ما بتنا بلاکم یا کرامی و شتنا<= /span>
0274	ایه یا اهل الفرادیس اقرا منشورنا
0275	ابص= ;رت روحی ملیحا زلزلت زلزالها
0276	یا خفی الحسن بین الناس یا نور الدجی
0277	سبق الجد الینا نزل الحب علینا
0278	انا لا اقسم الا برجال صدقونا
0279	مول= ;انا مولانا اغنانا اغنانا
0280	یا منیر الخد یا روح البقا
0281	یا ساقی المدامه حی علی الصلا
0282	یا = 5;ن لواء عشقک لا زال عالیا
0283	جاء الربیع مفتخرا فی جوارنا
0284	اخی رایت جمالا سبا القلوب سبا
0285	اتا= ;ک عید وصال فلا تذق حزنا
0286	یا = 5;ن بنا قصر الکمال مشیدا
0287	ورد البشیر مبشرا ببشاره
0288	یا کالمینا یا حاکمینا
0289	یا مخجل البدر اشرقنا بلالا
0290	بی یار مهل ما را بی یار مخسب امشب
0291	ای خواب به جان تو زحمت ببری امشب
0292	زان شاهد شکرلب زان ساقی خوش مذهب
0293	مهم= ;ان توام ای جان زنهار مخسب امشب
0294	بری= ;ده شد از این جوی جهان آب
0295	الا ای روی تو صد ماه و مهتاب<= /td>
0296	مخس= ;ب ای یار مهمان دار امشب
0297	ای ž= 3;ر غم تو به سوز و یارب
0298	آه = 5;ز این زشتان که مه رو می نمایند از نقاب
0299	یا وصال یار باید یا حریفان را شراب
0300	کو هم&= #1607; لطف که در روی تو دیدم همه شب
0301	هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب
0302	در هوایت بی قرارم روز و شب
0303	مجل= ;س خوش کن از آن دو پاره چوب<= /td>
0304	هیچ می دانی چه می گوید رباب
0305	آوا= ;ز داد اختر بس روشنست امشب
0306	رغب= ;ت به عاشقان کن ای جان صدر غایب
0307	کار همه محبان همچون زرست امشب
0308	خوا= ;بم ببسته ای بگشا ای قمر نقاب
0309	واج= ;ب کند چو عشق مرا کرد دل خراب
0310	باز= ;آمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
0311	زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب
0312	به جان تو که مرو از میان کار مخسب
0313	ربا= ;ب مشرب عشقست و مونس اصحاب
0314	تو ž= 5;ا که عشق نداری تو را رواست بخسب
0315	چشم ها وا نمی شود از خواب
0316	چون= ;ک درآییم به غوغای شب
0317	یار آمد به صلح ای اصحاب
0318	علو= ;نا سماء الود من غیر سلم
0319	امس= ;ی و اصبح بالجوی اتعذب
0320	ابشر&#= 1608;ا یا قوم هذا فتح باب
0321	آن خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شده ست<= /td>
0322	آمد= ;ه ام که تا به خود گوش کشان کشانمت
0323	آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت<= /td>
0324	درآ تا خرقه قالب دراندازم همین ساعت
0325	که دید ای عاشقان شهری که شهر نیکبختانست
0326	حال= ;ت ده و حیرت ده ای مبدع بی حالت
0327	از دفتر عمر ما یکتا ورقی مانده ست
0328	باد= ;ست مرا زان سر اندر سر و در سبلت
0329	بیا= ;یید بیایید که گلزار دمیده ست
0330	بار دگر آن دلبر عیار مرا یافت
0331	زان شاه که او را هوس طبل و علم نیست
0332	این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه ست
0333	اند= ;ر دل هر کس که از این عشق اثر نیست
0334	از اول امروز حریفان خرابات
0335	همه خوف آدمی را از درونست
0336	بده یک جام ای پیر خرابات
0337	ببس= ;تی چشم یعنی وقت خوابست
0338	سما= ;ع از بهر جان بی قرارست
0339	سما= ;ع آرام جان زندگانیست
0340	دگرب&#= 1575;ر این دلم آتش گرفتست
0341	بیا کامروز ما را روز عیدست
0342	مرا چون تا قیامت یار اینست
0343	ز همراهان جدایی مصلحت نیست
0344	به جان تو که سوگند عظیمست
0345	بگو ای یار همراز این چه شیوه ست
0346	شنی= ;دم مر مرا لطفت دعا گفت
0347	قرا= ;ر زندگانی آن نگارست
0348	صدا= ;یی کز کمان آید نذیریست
0349	مبر رنج ای برادر خواجه سختست
0350	ز بŸ= 3;د وقت نومیدی امیدیست
0351	طبی= ;ب درد بی درمان کدامست
0352	چو = 6;ا ما یار ما امروز جفتست
0353	زهی می کاندر آن دستست هیهات
0354	ز میخانه دگربار این چه بویست
0355	در این خانه کژی ای دل گهی راست
0356	تو ž= 5;ا در دلبری دستی تمامست
0357	چو = 0;ن کان کرم ما را شکارست
0358	نگا= ;ر خوب شکربار چونست
0359	در این جو دل چو دولاب خرابست
0360	ایا ساقی توی قاضی حاجات
0361	اگر حوا بدانستی ز رنگت
0362	دو چشم آهوانش شیرگیرست
0363	چنا= ;ن کاین دل از آن دلدار مستست
0364	تا نقش خیال دوست با ماست<= /span>
0365	می دان که زمانه نقش سوداست
0366	دود دل ما نشان سوداست
0367	دل آمد و دی به گوش جان گفت<= /td>
0368	گوی= ;م سخن شکرنباتت
0369	در شهر شما یکی نگاریست
0370	آمد رمضان و عید با ماست
0371	گر جام سپهر زهرپیماست
0372	من ž= 7;ر نخورم که سر گران ست
0373	گر = 5;ی نکند لبم بیانت
0374	پرس= ;ید کسی که ره کدامست
0375	مر عاشق را ز ره چه بیمست
0376	امر= ;وز جنون نو رسیده ست
0377	آن ž= 5;ا که در آخرش خری هست
0378	ای گشته ز شاه عشق شهمات
0379	ای کرده میان سینه غارت
0380	آن خواجه اگر چه تیزگوش است
0381	آن ž= 5;ه که بیامدم کدامست
0382	ای = 5;ز کرم تو کار ما راست
0383	هین که گردن سست کردی کو کبابت کو شرابت
0384	عاش= ;قان را گر چه در باطن جهانی دیگرست
0385	خلق های خوب تو پیشت دود بعد از وفات
0386	چون نداری تاب دانش چشم بگشا در صفات<= /span>
0387	خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست
0388	خدم= ;ت بی دوستی را قدر و قیمت هست نیست
0389	چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست
0390	سار= ;بانا اشتران بین سر به سر قطار مست
0391	مطر= ;با این پرده زن کان یار ما مست آمدست
0392	گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست
0393	جمع باشید ای حریفان زانک وقت خواب نیست
0394	چشم= ;ه ای خواهم که از وی جمله را افزایش است
0395	عشق اندر فضل و علم و دفتر و اوراق نیست
0396	در ž= 5;ه معشوق ما ترسندگان را کار نیست
0397	آفت= ;اب امروز بر شکل دگر تابان شدست
0398	از سقاهم ربهم بین جمله ابرار مست
0399	آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شدست
0400	چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلست
0401	اند= ;رآ ای مه که بی تو ماه را استاره نیست
0402	نقش بند جان که جان ها جانب او مایلست
0403	گر = 8;و پنداری به حسن تو نگاری هست نیست
0404	هله ای آنک بخوردی سحری باده که نوشت<= /span>
0405	به خدا کت نگذارم که روی راه سلامت
0406	چند گویی که چه چاره ست و مرا درمان چیست
0407	چشم پرنور که مست نظر جانانست
0408	آن شنیدی که خضر تخته کشتی بشکست
0409	تا نلغزی که ز خون راه پس و پیش ترست
0410	دوش آمد بر من آنک شب افروز منست
0411	عجب ای ساقی جان مطرب ما را چه شدست
0412	آنک بی باده کند جان مرا مست کجاست
0413	من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشست
0414	روز= ; و شب خدمت تو بی سر و بی پا چه خوشست
0415	تشن= ;ه بر لب جو بین که چه در خواب شدست
0416	مطر= ;ب و نوحه گر عاشق و شوریده خوش است
0417	من پری زاده ام و خواب ندانم که کجا است
0418	سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت تو است
0419	بوس= ;ه ای داد مرا دلبر عیار و برفت
0420	ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت
0421	ساق= ;یا این می از انگور کدامین پشته ست
0422	ای ª= 5;ه رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست
0423	مگر این دم سر آن زلف پریشان شده است
0424	دلب= ;ری و بی دلی اسرار ماست
0425	عاش= ;قان را جست و جو از خویش نیست
0426	غیر عشقت راه بین جستیم نیست
0427	در ž= 3;ل و جان خانه کردی عاقبت
0428	این چنین پابند جان میدان کیست
0429	عاش= ;قی و بی وفایی کار ماست
0430	گم شدن در گم شدن دین منست
0431	عشو= ;ه دشمن بخوردی عاقبت
0432	این چنین پابند جان میدان کیست
0433	اند= ;ر این جمع شررها ز کجاست
0434	هم = 6;ه بر این بت زیبا خوشکست
0435	هر ª= 5;ی بالاست مر او را چه غمست
0436	گفت= ;ا که کیست بر در گفتم کمین غلامت
0437	هر جور کز تو آید بر خود نهم غرامت
0438	هر ž= 3;م سلام آرد کاین نامه از فلانست
0439	بگذ= ;شت روز با تو جانا به صد سعادت
0440	امرو&#= 1586; شهر ما را صد رونق ست و جانست
0441	بنم= ;ای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
0442	بر عاشقان فریضه بود جست و جوی دوست
0443	از ž= 3;ل به دل برادر گویند روزنیست
0444	ساق= ;ی بیار باده که ایام بس خوشست
0445	این طرفه آتشی که دمی برقرار نیست
0446	گر §= 0;پ و راست طعنه و تشنیع بیهده ست
0447	ای «= 1;ل تو را اگر چه رخسار نازکست
0448	امر= ;وز روز نوبت دیدار دلبرست
0449	جان= ;ا جمال روح بسی خوب و بافرست<= /span>
0450	از بامداد روی تو دیدن حیات ماست
0451	پنه= ;ان مشو که روی تو بر ما مبارکست
0452	ساق= ;ی و سردهی ز لب یارم آرزوست
0453	بد دوش بی تو تیره شب و روشنی نداشت
0454	جان سوی جسم آمد و تن سوی جان نرفت
0455	آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست
0456	ما ž= 5;ا کنار گیر تو را خود کنار نیست
0457	ای چنگ پرده های سپاهانم آرزوست
0458	امر= ;وز چرخ را ز مه ما تحیریست
0459	ای مرده ای که در تو ز جان هیچ بوی نیست
0460	عاشق آن قند تو جان شکرخای ماست
0461	شاه گشادست رو دیده شه بین که راست
0462	یوس= ;ف کنعانیم روی چو ماهم گواست
0463	هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست
0464	نوب= ;ت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست
0465	کار ندارم جز این کارگه و کارم اوست
0466	باز درآمد به بزم مجلسیان دوست دوست
0467	آنک چنان می رود ای عجب او جان کیست
0468	با = 8;ی از ایمان و کفر باخبری کافریست
0469	ای Ÿ= 4;م اگر مو شوی پیش منت بار نیست
0470	ای Ÿ= 4;م اگر مو شوی پیش منت بار نیست
0471	پیش چنین ماه رو گیج شدن واجبست
0472	کال= ;بد ما ز خواب کاهل و مشغول خاست
0473	هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست
0474	ز عž= 8;ق روی تو روشن دل بنین و بنات
0475	بیا که عاشق ماهست وز اختران پیداست
0476	بخن= ;د بر همه عالم که جای خنده تو راست
0477	ز آفتاب سعادت مرا شراباتست
0478	وجو= ;د من به کف یار جز که ساغر نیست
0479	ستی= ;زه کن که ز خوبان ستیزه شیرینست
0480	به حق آن که در این دل بجز ولای تو نیست
0481	چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست<= /span>
0482	برا= ;ت عاشق نو کن رسید روز برات
0483	هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاست
0484	هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدست
0485	سه روز شد که نگارین من دگرگونست
0486	به ž= 1;ق چشم خمار لطیف تابانت
0487	چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات
0488	در این سلام مرا با تو دار و گیر جداست
0489	اگر تو مست وصالی رخ تو ترش چراست
0490	مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست
0491	جها= ;ن و کار جهان سر به سر اگر بادست
0492	ز د= 5;م چند بپرسی و دانه را چه شدست
0493	تو مردی و نظرت در جهان جان نگریست
0494	به شاه نهانی رسیدی که نوشت
0495	اگر مر تو را صلح آهنگ نیست
0496	طرب ای بحر اصل آب حیات
0497	صوف= ;یان آمدند از چپ و راست
0498	فعل نیکان محرض نیکیست
0499	عشق جز دولت و عنایت نیست
0500	قبله امروز جز شهنشه نیست
0501	امش= ;ب از چشم و مغز خواب گریخت
0502	اند= ;رآ عیش بی تو شادان نیست
0503	بر شکرت جمع مگس ها چراست
0504	خیز که امروز جهان آن ماست<= /span>
0505	پیش= ;تر آ روی تو جز نور نیست
0506	کار من اینست که کاریم نیست
0507	کیس= ;ت که او بنده رای تو نیست<= /td>
0508	شیر خدا بند گسستن گرفت
0509	مرغ دلم باز پریدن گرفت
0510	باز به بط گفت که صحرا خوشست
0511	همچ= ;و گل سرخ برو دست دست
0512	صبر مرا آینه بیماریست
0513	کیس= ;ت در این شهر که او مست نیست<= /td>
0514	قصد سرم داری خنجر به مشت<= /td>
0515	خان= ;ه دل باز کبوتر گرفت
0516	باز= ;رسیدیم ز میخانه مست<= /span>
0517	ای ž= 6; بگه خاسته سر مست مست
0518	نفس= ;ی بهوی الحبیب فارت
0519	ای ž= 3;ل فرورو در غمش کالصبر مفتاح الفرج
0520	ای مبارک ز تو صبوح و صباح<= /td>
0521	یا راهبا انظر الی مصباح
0522	ماه دیدم شد مرا سودای چرخ
0523	ای = 6;ی وفا جانی که او بر ذوالوفا عاشق نشد
0524	بی گاه شد بی گاه شد خورشید اندر چاه شد<= /td>
0525	بی گاه شد بی گاه شد خورشید اندر چاه شد<= /td>
0526	ای لولیان ای لولیان یک لولیی دیوانه شد
0527	گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند<= /span>
0528	آن کیست آن آن کیست آن کو سینه را غمگین کند
0529	خام= ;ی سوی پالیز جان آمد که تا خربز خورد
0530	امر= ;وز خندانیم و خوش کان بخت خندان می رسد<= /span>
0531	صوف= ;ی چرا هوشیار شد ساقی چرا بی کار شد
0532	مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند
0533	رند= ;ان سلامت می کنند جان را غلامت می کنند
0534	رو = 0;ن ربابی را بگو مستان سلامت می کنند
0535	سود= ;ای تو در جوی جان چون آب حیوان می رود
0536	آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود
0537	کار= ;ی نداریم ای پدر جز خدمت ساقی خود
0538	گر آتش دل برزند بر ممن و کافر زند
0539	مست= ;ی سلامت می کند پنهان پیامت می کند
0540	مستی سلامت می کند پنهان پیامت می کند
0541	صرف= ;ه مکن صرفه مکن صرفه گدارویی بود
0542	بی گاه شد بی گاه شد خورشید اندر چاه شد<= /td>
0543	یار مرا می نهلد تا که بخارم سر خود
0544	ای ª= 5;ه ز یک تابش تو کوه احد پاره شود
0545	بی = 8;و به سر می نشود با دگری می نشود
0546	هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
0547	سجد= ;ه کنم پیشکش آن قد و بالا چه شود
0548	چشم تو ناز می کند ناز جهان تو را رسد
0549	آب زنید راه را هین که نگار می رسد
0550	پنب= ;ه ز گوش دور کن بانگ نجات می رسد
0551	جان= ; و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود
0552	چیس= ;ت صلای چاشتگه خواجه به گور می رود
0553	بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود
0554	این رخ رنگ رنگ من هر نفسی چه می شود
0555	چون= ;ک جمال حسن تو اسب شکار زین کند
0556	جور= ; و جفا و دوریی کان کنکار می کند
0557	دل §= 0;و بدید روی تو چون نظرش به جان بود
0558	یار مرا چو اشتران باز مهار می کشد<= /td>
0559	زهر= ;ه عشق هر سحر بر در ما چه می کند
0560	عاشق دلبر مرا شرم و حیا چرا بود=
0561	طوط= ;ی جان مست من از شکری چه می شود
0562	خیا= ;ل ترک من هر شب صفات ذات من گردد
0563	دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
0564	همی بینیم ساقی را که گرد جام می گردد
0565	اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد=
0566	بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد
0567	نبا= ;شد عیب پرسیدن تو را خانه کجا باشد
0568	چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد
0569	بها= ;ر آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد
0570	بها= ;ر آمد بهار آمد بهار خوش عذار آمد
0571	بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار می ماند<= /td>
0572	ورا= ;ی پرده جانت دلا خلقان پنهانند
0573	برآ= ;مد بر شجر طوطی که تا خطبه شکر گوید
0574	مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد
0575	ایا سر کرده از جانم تو را خانه کجا باشد
0576	دل = 5;ن چون صدف باشد خیال دوست در باشد
0577	چو برقی می جهد چیزی عجب آن دلستان باشد
0578	مرا عهدیست با شادی که شادی آن من باشد
0579	دگر= ;باره سر مستان ز مستی در سجود آمد
0580	صلا ی&= #1575; ایها العشاق کان مه رو نگار آمد
0581	مه ž= 3;ی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد
0582	اگر خواب آیدم امشب سزای ریش خود بیند<= /span>
0583	رسی= ;دم در بیابانی که عشق از وی پدید آید
0584	یکی گولی همی خواهم که در دلبر نظر دارد
0585	مرا دلبر چنان باید که جان فتراک او گیرد
0586	سعا= ;دت جو دگر باشد و عاشق خود دگر باشد
0587	صلا جان های مشتاقان که نک دلدار خوب آمد
0588	صلا رندان دگرباره که آن شاه قمار آمد
0589	شکا= ;یت ها همی کردی که بهمن برگ ریز آمد
0590	سر = 5;ز بهر هوس باید چو خالی گشت سر چه بود
0591	چه بویست این چه بویست این مگر آن یار می آید
0592	اگر چرخ وجود من از این گردش فروماند
0593	برو= ;ن شو ای غم از سینه که لطف یار می آید
0594	امر= ;وز جمال تو سیمای دگر دارد
0595	آن ž= 5;ا که درون دل عشق و طلبی باشد
0596	آن = 5;ه که ز پیدایی در چشم نمی آید
0597	امر= ;وز جمال تو بر دیده مبارک باد
0598	یار= ;ان سحر خیزان تا صبح کی دریابد
0599	امش= ;ب عجبست ای جان گر خواب رهی یابد
0600	جامم بشکست ای جان پهلوش خلل دارد
0601	آن عشق که از پاکی از روح حشم دارد
0602	آن ª= 5;س که تو را دارد از عیش چه کم دارد
0603	گوی= ;ند به بلا ساقون ترکی دو کمان دارد
0604	هرک آتش من دارد او خرقه ز من دارد
0605	ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد
0606	با تلخی معزولی میری بنمی ارزد
0607	ای ž= 3;ل به غمش ده جان یعنی بنمی ارزد
0608	ایم= ;ان بر کفر تو ای شاه چه کس باشد
0609	در خانه غم بودن از همت دون باشد
0610	نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد
0611	ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد
0612	بگذ= ;شت مه روزه عید آمد و عید آمد=
0613	ای خواجه بازرگان از مصر شکر آمد<= /td>
0614	آن بنده آواره بازآمد و بازآمد
0615	خوا= ;ب از پی آن آید تا عقل تو بستاند
0616	چون= ;ی و چه باشد چون تا قدر تو را داند
0617	چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند
0618	چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید
0619	آن صبح سعادت ها چون نورفشان آید
0620	از سر&= #1608; مرا بوی بالای تو می آید
0621	در تابش خورشیدش رقصم به چه می باید
0622	جان پیش تو هر ساعت می ریزد و می روید
0623	عاش= ;ق شده ای ای دل سودات مبارک باد
0624	هر ذره که بر بالا می نوشد و پا کوبد
0625	گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد
0626	هر کتش من دارد او خرقه ز من دارد
0627	عاش= ;ق به سوی عاشق زنجیر همی درد
0628	ای دوست شکر بهتر یا آنک شکر سازد
0629	عاش= ;ق چو منی باید می سوزد و می سازد
0630	گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد
0631	نوم= ;ید مشو جانا کاومید پدید آمد
0632	عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
0633	شمس= ; و قمرم آمد سمع و بصرم آمد
0634	نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند
0635	مست= ;ان می ما را هم ساقی ما باید<= /span>
0636	بمی= ;رید بمیرید در این عشق بمیرید
0637	برا= ;نید برانید که تا بازنمانید
0638	ملو= ;لان همه رفتند در خانه ببندید
0639	آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد
0640	تا با&= #1583; سعادت ز محمد خبر افکند
0641	در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد
0642	در خانه نشسته بت عیار کی دارد
0643	در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد
0644	تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد
0645	بار دگر آن آب به دولاب درآمد
0646	بار دگر آن مست به بازار درآمد
0647	تدب= ;یر کند بنده و تقدیر نداند
0648	ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
0649	بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد
0650	آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد
0651	مهت= ;اب برآمد کلک از گور برآمد
0652	تدب= ;یر کند بنده و تقدیر نداند
0653	چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید
0654	هر نکته که از زهر اجل تلختر آید
0655	از بهر خدا عشق دگر یار مدارید
0656	مرغ= ;ان که کنون از قفص خویش جدایید
0657	گر ®= 0;ک سر موی از رخ تو روی نماید<= /span>
0658	بگو دل را که گرد غم نگردد
0659	دلم امروز خوی یار دارد
0660	نثرن&#= 1575; فی ربیع الوصل بالورد
0661	بیا ای زیرک و بر گول می خند
0662	اگر عالم همه پرخار باشد
0663	توی= ;ی نقشی که جان ها برنتابد
0664	دلی دارم که گرد غم نگردد
0665	خنک جانی که او یاری پسندد
0666	چمن جز عشق تو کاری ندارد
0667	سما= ;ع صوفیان می درنگیرد
0668	رجب بیرون شد و شعبان درآمد
0669	چو ž= 8;ب شد جملگان در خواب رفتند
0670	پری= ;ر آن چهره یارم چه خوش بود
0671	دلم را ناله سرنای باید
0672	بگو= ;یم خفیه تا خواجه نرنجد
0673	کسی کز غمزه ای صد عقل بندد
0674	چنا= ;ن کز غم دل دانا گریزد
0675	هر = 0;ن دل ها که بی تو شاد باشد
0676	سگ = 5;ر چه بی فغان و شر نباشد
0677	عجب آن دلبر زیبا کجا شد
0678	به صورت یار من چون خشمگین شد
0679	چو دیوم عاشق آن یک پری شد
0680	نگار&#= 1575; مردگان از جان چه دانند<= /span>
0681	کسی که غیر این سوداش نبود
0682	یکی لحظه از او دوری نباید
0683	ز خ= 5;ک من اگر گندم برآید
0684	ز رویت دسته گل می توان کرد<= /td>
0685	دل = 6;ا دل دوست در حنین باشد
0686	ای مطرب جان چو دف به دست آمد=
0687	کی باشد کاین قفص چمن گردد<= /span>
0688	روی تو به رنگریز کان ماند
0689	دوش از بت من جهان چه می شد
0690	ای عشق که جمله از تو شادند<= /td>
0691	هر چند که بلبلان گزینند
0692	رفت= ;یم بقیه را بقا باد
0693	جان= ;ی که ز نور مصطفی زاد
0694	آن ª= 5;ز دهن تو رنگ دارد
0695	این قافله بار ما ندارد
0696	بیچ= ;اره کسی که زر ندارد
0697	دل = 6;ی لطف تو جان ندارد
0698	آن ª= 5;س که ز تو نشان ندارد
0699	بیچ= ;اره کسی که می ندارد
0700	آن خواجه خوش لقا چه دارد<= /td>
0701	آن خواجه خوش لقا چه دارد<= /td>
0702	پرک= ;ندگی از نفاق خیزد<= /span>
0703	آن ª= 5;س که ز جان خود نترسد
0704	آن ž= 0;ا که چو تو نگار باشد
0705	ای ª= 5;ز تو همه جفا وفا شد
0706	روز= ;م به عیادت شب آمد
0707	آن یوسف خوش عذار آمد
0708	برخ= ;یز که ساقی اندرآمد
0709	جان از سفر دراز آمد
0710	آن شعله نور می خرامد
0711	امر= ;وز نگار ما نیامد
0712	خوش باش که هر که راز داند
0713	ساق= ;ی زان می که می چریدند
0714	اول نظر ار چه سرسری بود
0715	اول نظر ار چه سرسری بود
0716	دیر آمده ای سفر مکن زود
0717	آن ª= 5;س که به بندگیت آید
0718	آخر گهر وفا ببارید
0719	ای اهل صبوح در چه کارید
0720	از به&= #1585; چه در غم و زحیرید
0721	هر سینه که سیمبر ندارد
0722	ما مست شدیم و دل جدا شد
0723	ساق= ;ی برخیز کان مه آمد
0724	گرم= ;ابه دهر جان فزا بود
0725	کس = 6;ا چو تو یار راز گوید
0726	شب رفت حریفکان کجایید
0727	از دلبر ما نشان کی دارد
0728	دشم= ;ن خویشیم و یار آنک ما را می کشد
0729	این= ;ک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند
0730	این= ;ک آن مرغان که ایشان بیضه ها زرین کنند<= /span>
0731	پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود<= /td>
0732	دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود
0733	ذره ذره آفتاب عشق دردی خوار باد
0734	مطر= ;با این پرده زن کز رهزنان فریاد و داد<= /td>
0735	دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد
0736	گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد<= /span>
0737	نام آن کس بر که مرده از جمالش زنده شد
0738	مطر= ;بم سرمست شد انگشت بر رق می زند
0739	قند بگشا ای صنم تا عیش را شیرین کند
0740	مشک و عنبر گر ز مشک زلف یارم بو کند
0741	پنج در چه فایده چون هجر را شش تو کند
0742	عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند<= /td>
0743	آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود
0744	رو ترش کردی مگر دی باده ات گیرا نبود
0745	آمد= ;م تا رو نهم بر خاک پای یار خود
0746	برن= ;شست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید
0747	ای طربناکان ز مطرب التماس می کنید
0748	فخر جمله ساقیانی ساغرت در کار باد
0749	مست آمد دلبرم تا دل برد از بامداد
0750	شاد شد جانم که چشمت وعده احسان نهاد
0751	هر زمان کز غیب عشق یار ما خنجر کشد
0752	هم دلم ره می نماید هم دلم ره می زند
0753	هم لبان می فروشت باده را ارزان کند<= /span>
0754	می خرامد آفتاب خوبرویان ره کنید
0755	شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود=
0756	علت= ;ی باشد که آن اندر بهاران بد شود
0757	وصف آن مخدوم می کن گر چه می رنجد حسود
0758	دل = 5;ن کار تو دارد گل و گلنار تو دارد
0759	دل = 5;ن رای تو دارد سر سودای تو دارد
0760	خنک آ&= #1606; کس که چو ما شد همه تسلیم و رضا شد
0761	چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد
0762	بدر= ;د مرده کفن را به سر گور برآید
0763	خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد
0764	مشو ای دل تو دگرگون که دل یار بداند
0765	هله نومید نباشی که تو را یار براند
0766	خضر= ;ی که عمر ز آبت بکشد دراز گردد
0767	صنم= ;ا جفا رها کن کرم این روا ندارد
0768	چمن= ;ی که جمله گل ها به پناه او گریزد
0769	چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد
0770	همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد
0771	هله عاشقان بکوشید که چو جسم و جان نماند
0772	صنم= ;ا سپاه عشقت به حصار دل درآمد
0773	سحر= ;ی چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد
0774	به میان دل خیال مه دلگشا درآمد
0775	هله هش دار که در شهر دو سه طرارند
0776	عاش= ;قان بر درت از اشک چو باران کارند
0777	ای خدایی که چو حاجات به تو برگیرند
0778	از دلم صورت آن خوب ختن می نرود
0779	همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد
0780	بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد
0781	در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد
0782	خبر= ;ت هست که در شهر شکر ارزان شد<= /span>
0783	ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند
0784	عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند
0785	ما = 6;ه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
0786	آنک عکس رخ او راه ثریا بزند
0787	آنچ روی تو کند نور رخ خور نکند
0788	آه کان طوطی دل بی شکرستان چه کند
0789	از دلم صورت آن خوب ختن می نرود
0790	واق= ;ف سرمد تا مدرسه عشق گشود
0791	این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پرید
0792	هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد
0793	هست مستی که مرا جانب میخانه برد
0794	هر ª= 5;ی از حلقه ما جای دگر بگریزد
0795	وقت آن شد که ز خورشید ضیایی برسد
0796	وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسد
0797	ز ا = 8;ل روز که مخموری مستان باشد
0798	ننگ عالم شدن از بهر تو ننگی نبود
0799	سفر= ;ه کهنه کجا درخور نان تو بود
0800	گر نخسبی ز تواضع شبکی جان چه شود
0801	عشر= ;تی هست در این گوشه غنیمت دارید
0802	می رسد یوسف مصری همه اقرار دهید
0803	بر ž= 7;ر کوی تو عقل از سر جان برخیزد
0804	صنم= ;ا گر ز خط و خال تو فرمان آرند
0805	یا ž= 5;ب این بوی که امروز به ما می آید
0806	یا ž= 5;ب این بوی خوش از روضه جان می آید
0807	لحظ= ;ه ای قصه کنان قصه تبریز کنید
0808	عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند
0809	طرف= ;ه گرمابه بانی کو ز خلوت برآید
0810	باز شیری با شکر آمیختند
0811	آن شکرپاسخ نباتم می دهد<= /span>
0812	خنب های لایزالی جوش باد
0813	موش= ;کی صندوق را سوراخ کرد
0814	بار دیگر یار ما هنباز کرد
0815	شهر پر شد لولیان عقل دزد
0816	خلق می جنبند مانا روز شد<= /td>
0817	چون مرا جمعی خریدار آمدند
0818	ساق= ;یان سرمست در کار آمدند
0819	اند= ;ک اندک جمع مستان می رسند
0820	هر چه آن خسرو کند شیرین کند
0821	خند= ;ه از لطفت حکایت می کند<= /span>
0822	عشق اکنون مهربانی می کند
0823	عمر بر اومید فردا می رود<= /td>
0824	عاش= ;قان پیدا و دلبر ناپدید
0825	برن= ;شین ای عزم و منشین ای امید
0826	ای خدا از عاشقان خشنود باد
0827	نه فلک مر عاشقان را بنده باد
0828	هر ª= 5;ه را اسرار عشق اظهار شد
0829	هر §= 0;ه دلبر کرد ناخوش چون بود
0830	صاف جان ها سوی گردون می رود<= /span>
0831	هر زمان لطفت همی در پی رسد=
0832	شب ž= 8;د و هنگام خلوتگاه شد
0833	مرگ ما هست عروسی ابد
0834	از ž= 3;ل رفته نشان می آید
0835	گل خندان که نخندد چه کند<= /span>
0836	گر نخسپی شبکی جان چه شود
0837	هر کجا بوی خدا می آید
0838	گر نخسپی شبکی جان چه شود
0839	خشم= ;ین بر آن کسی شو کز وی گزیر باشد
0840	بعد ا&= #1586; سماع گویی کان شورها کجا شد
0841	باز آفتاب دولت بر آسمان برآمد
0842	آن ماه کو ز خوبی بر جمله می دواند
0843	در عشق زنده باید کز مرده هیچ ناید
0844	گر ساعتی ببری ز اندیشه ها چه باشد
0845	مرغ= ;ی که ناگهانی در دام ما درآمد
0846	بیم= ;ار رنج صفرا ذوق شکر نداند
0847	پیم= ;انه ایست این جان پیمانه این چه داند
0848	از چشم پرخمارت دل را قرار ماند
0849	ای = 0;ن که از عزیزی در دیده جات کردند
0850	یک خانه پر ز مستان مستان نو رسیدند
0851	ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید
0852	جز لطف و جز حلاوت خود از شکر چه آید
0853	مر بحر را ز ماهی دایم گزیر باشد
0854	گفت= ;م مکن چنین ها ای جان چنین نباشد
0855	عید آمد و خوش آمد دلدار دلکش آمد
0856	برج= ;ه ز خواب و بنگر نک روز روشن آمد
0857	گفت= ;ی که در چه کاری با تو چه کار ماند
0858	وقت= ;ی خوشست ما را لابد نبید باید
0859	نی دیده هر دلی را دیدار می نماید
0860	ای دل اگر کم آیی کارت کمال گیرد
0861	لطف= ;ی نماند کان صنم خوش لقا نکرد
0862	قوم= ;ی که بر براق بصیرت سفر کنند
0863	آتش پریر گفت نهانی به گوش دود
0864	بلب= ;ل نگر که جانب گلزار می رود<= /span>
0865	جان= ;ا بیار باده که ایام می رود<= /td>
0866	چند= ;ان حلاوت و مزه و مستی و گشاد<= /td>
0867	چند= ;ان حلاوت و مزه و مستی و گشاد<= /td>
0868	به حرم به خود کشید و مرا آشنا ببرد
0869	خیا= ;ط روزگار به بالای هیچ مرد
0870	چشم= ;م همی پرد مگر آن یار می رسد=
0871	آمد بهار خرم و رحمت نثار شد<= /span>
0872	این عشق جمله عاقل و بیدار می کشد
0873	خفت= ;ه نمود دلبر گفتم ز باغ زود
0874	امر= ;وز مرده بین که چه سان زنده می شود
0875	گر عید وصل تست منم خود غلام عید
0876	تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید
0877	امس= ;ال بلبلان چه خبرها همی دهند
0878	صحر= ;ا خوشست لیک چو خورشید فر دهد
0879	صبح آمد و صحیفه مصقول برکشید
0880	صد مص&= #1585; مملکت ز تعدی خراب شد
0881	آه ª= 5;ه بار دگر آتش در من فتاد
0882	جام= ;ه سیه کرد کفر نور محمد رسید
0883	جان من و جان تو بود یکی ز اتحاد
0884	پرد= ;ه دل می زند زهره هم از بامداد
0885	بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد
0886	از رسن زلف تو خلق به جان آمدند
0887	روب= ;هکی دنبه برد شیر مگر خفته بود<= /span>
0888	زهر= ;ه من بر فلک شکل دگر می رود
0889	روی تو چون روی مار خوی تو زهر قدید
0890	صبح= ;دمی همچو صبح پرده ظلمت درید
0891	دی ž= 8;د و بهمن گذشت فصل بهاران رسید
0892	آمد شهر صیام سنجق سلطان رسید
0893	نیک بدست آنک او شد تلف نیک و بد
0894	نعر= ;ه آن بلبلان از سوی بستان رسید
0895	وسو= ;سه تن گذشت غلغله جان رسید
0896	غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند
0897	شرح دهم من که شب از چه سیه دل بود
0898	بان= ;گ زدم من که دل مست کجا می رود
0899	یار مرا عارض و عذار نه این بود
0900	بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزد
0901	اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد
0902	ز سž= 5; بگیرم عیشی چو پا به گنج فروشد
0903	اگر مرا تو نخواهی دلم تو را نگذارد<= /span>
0904	ز ب= 5;د حضرت قدسی بنفشه زار چه می شد
0905	شدم= ; ز عشق به جایی که عشق نیز نداند
0906	گرف= ;ت خشم ز بستان سرخری و برون شد
0907	مده به دست فراقت دل مرا که نشاید
0908	چو درد گیرد دندان تو عدو گردد
0909	چه پادشاست که از خاک پادشا سازد
0910	بر آستانه اسرار آسمان نرسد
0911	به روز مرگ چو تابوت من روان باشد
0912	نگف= ;تمت مرو آن جا که مبتلات کنند
0913	بگو به گوش کسانی که نور چشم منند
0914	ز بانگ پست تو ای دل بلند گشت وجود
0915	بیا که ساقی عشق شراب باره رسید
0916	درخ= ;ت و برگ برآید ز خاک این گوید<= /span>
0917	به یارکان صفا جز می صفا مدهید
0918	چو کارزار کند شاه روم با شمشاد
0919	ببر= ;د خواب مرا عشق و عشق خواب برد
0920	کسی ک&= #1607; عاشق آن رونق چمن باشد
0921	سخن که خیزد از جان ز جان حجاب کند
0922	چو عشق را هوس بوسه و کنار بود
0923	رسی= ;د ساقی جان ما خمار خواب آلود
0924	به روح های مقدس ز من سلام برید
0925	دو ماه پهلوی همدیگرند بر در عید
0926	حبی= ;ب کعبه جانست اگر نمی دانید
0927	به باغ بلبل از این پس حدیث ما گوید
0928	هزا= ;ر جان مقدس فدای روی تو باد
0929	ز عž= 8;ق آن رخ خوب تو ای اصول مراد<= /span>
0930	سپا= ;س و شکر خدا را که بندها بگشاد
0931	مها به دل نظری کن که دل تو را دارد
0932	مها به دل نظری کن که دل تو را دارد
0933	میا= ;ن باغ گل سرخ های و هو دارد=
0934	میا= ;ن باغ گل سرخ های و هو دارد=
0935	مکن مکن که پشیمان شوی و بد باشد
0936	مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند
0937	فرا= ;غتی دهدم عشق تو ز خویشاوند
0938	سخن به نزد سخندان بزرگوار بود
0939	به پیش تو چه زند جان و جان کدام بود
0940	ربود عشق تو تسبیح و داد بیت و سرود
0941	ز بŸ= 3;د خاک شدن یا زیان بود یا سود
0942	اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد<= /td>
0943	نما= ;ز شام چو خورشید در غروب آید
0944	به باغ بلبل از این پس نوای ما گوید
0945	ندا رسید به جان ها که چند می پایید
0946	میا= ;ن باغ گل سرخ های و هو دارد=
0947	مخس= ;ب شب که شبی صد هزار جان ارزد
0948	کسی خراب خرابات و مست می باشد=
0949	مرا وصال تو باید صبا چه سود کند
0950	سپا= ;س آن عدمی را که هست ما بربود<= /span>
0951	هر = 0;ن نوی که رسد سوی تو قدید شود
0952	ز ش = 5;س دین طرب نوبهار بازآید
0953	سپی= ;ده دم بدمید و سپیده می ساید
0954	افز= ;ود آتش من آب را خبر ببرید
0955	سلا= ;م بر تو که سین سلام بر تو رسید
0956	ز ج= 5;ن سوخته ام خلق را حذار کنید<= /span>
0957	هزا= ;ر جان مقدس فدای روی تو باد
0958	کدا= ;م لب که از او بوی جان نمی آید
0959	اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد
0960	به حارسان نکوروی من خطاب کنید
0961	جها= ;ن را بدیدم وفایی ندارد
0962	سحر این دل من ز سودا چه می شد=
0963	دل = 5;ن که باشد که تو را نباشد
0964	گفت= ;م که ای جان خود جان چه باشد<= /td>
0965	دل گردون خلل کند چو مه تو نهان شود
0966	دید= ;ه خون گشت و خون نمی خسبد
0967	رسم نو بین که شهریار نهاد
0968	سیب= ;کی نیم سرخ و نیمی زرد
0969	سیب= ;کی نیم سرخ و نیمی زرد
0970	دید= ;ه ها شب فراز باید کرد
0971	عشق تو مست و کف زنانم کرد
0972	عاش= ;قانی که باخبر میرند
0973	صوف= ;یان در دمی دو عید کنند
0974	گر = 8;و را بخت یار خواهد بود
0975	آتش افکند در جهان جمشید
0976	خسر= ;وانی که فتنه ای چینید
0977	عید بر عاشقان مبارک باد
0978	زند= ;گانی صدر عالی باد<= /span>
0979	شاه= ;دی بین که در زمانه بزاد
0980	مادر عشق طفل عاشق را
0981	شعر من نان مصر را ماند
0982	یوس= ;ف آخرزمان خرامان شد
0983	هر ª= 5;ی در ذوق عشق دنگ آمد
0984	هین که هنگام صابران آمد
0985	هر ª= 5;ه بهر تو انتظار کند
0986	عشق را جان بی قرار بود
0987	هر ª= 5;ه را ذوق دین پدید آید
0988	بوی دلدار ما نمی آید
0989	صبر با عشق بس نمی آید
0990	من بسازم ولیک کی شاید
0991	عشق جانان مرا ز جان ببرید
0992	خسر= ;وانی که فتنه ای چینید
0993	زان ازلی نور که پرورده اند
0994	دوس= ;ت همان به که بلاکش بود
0995	دید= ;ن روی تو هم از بامداد
0996	گفت کسی خواجه سنایی بمرد
0997	پیر= ;هن یوسف و بو می رسد
0998	آتش عشق تو قلاووز شد
0999	از سوی دل لشکر جان آمدند
1000	آنچ گ&= #1604; سرخ قبا می کند
1001	آه ž= 3;ر آن شمع منور چه بود
1002	چون= ;ک کمند تو دلم را کشید
1003	شاخ گلی باغ ز تو سبز و شاد
1004	دوش دل عربده گر با کی بود
1005	هر ª= 5;ه ز عشاق گریزان شود
1006	عشق مرا بر همگان برگزید
1007	گفت کسی خواجه سنایی بمرد
1008	یا = 5;ن نعماه غیر معدود
1009	طار= ;ت الکتب الکرام من کرام یا عباد<= /span>
1010	من رای درا تلالا نوره وسط الفاد
1011	میر خوبان را دگر منشور خوبی دررسید
1012	یا شبه الطیف لی انت قریب بعید
1013	اگر حریف منی پس بگو که دوش چه بود
1014	حکم البین بموتی و عمد
1015	ای شاهد سیمین ذقن درده شرابی همچو زر
1016	انا فتحنا عینکم فاستبصروا الغیب البصر
1017	آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگر
1018	رو چشم جان را برگشا در بی دلان اندرنگر
1019	ما ž= 5;ا خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر
1020	ای تو نگار خانگی خانه درآ از این سفر
1021	گرم درآ و دم مده باده بیار و غم ببر
1022	دی سحری بر گذری گفت مرا یار<= /td>
1023	اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور<= /td>
1024	مرا همچون پدر بنگر نه همچون شوهر مادر
1025	مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندر
1026	گر §= 0;ه نه به دریاییم دانه گهریم آخر
1027	یغم= ;ابک ترکستان بر زنگ بزد لشکر<= /span>
1028	ذات= ;ت عسلست ای جان گفتت عسلی دیگر
1029	جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر
1030	نیم= ;یت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر
1031	جان من و جان تو بستست به همدیگر
1032	تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر
1033	ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر
1034	مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار
1035	ای عاشق بیچاره شده زار به زر بر
1036	ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر بر
1037	گیر= ;م که بود میر تو را زر به خروار
1038	به حسن تو نباشد یار دیگر
1039	بگر= ;د فتنه می گردی دگربار
1040	جفا ا&= #1586; سر گرفتی یاد می دار
1041	مرا یارا چنین بی یار مگذار
1042	منم از جان خود بیزار بیزار
1043	مرا اقبال خندانید آخر
1044	به ساقی درنگر در مست منگر<= /td>
1045	بگر= ;دان ساقیا آن جام دیگر
1046	نگش= ;تم از تو هرگز ای صنم سیر
1047	در این سرما و باران یار خوشتر
1048	خدا= ;وند خداوندان اسرار
1049	صد بار بگفتمت نگهدار
1050	کی باشد اختری در اقطار
1051	شب گشت ولیک پیش اغیار
1052	نور= ;یست میان شعر احمر
1053	نزد= ;یک توام مرا مبین دور
1054	ای یار شگرف در همه کار
1055	انج= ;یرفروش را چه بهتر
1056	انج= ;یرفروش را چه بهتر
1057	دار= ;د درویش نوش دیگر
1058	آخر کی شود از آن لقا سیر
1059	گفت= ;ی که زیان کنی زیان گیر
1060	عاشق&#= 1740; در خشم شد از یار خود معشوق وار
1061	عرض لشکر می دهد مر عاشقان را عشق یار
1062	چون نبینم من جمالت صد جهان خود دیده گیر
1063	عزم رفتن کرده ای چون عمر شیرین یاد دار
1064	مطر= ;با در پیش شاهان چون شدستی پرده دار
1065	یا ربا این لطف ها را از لبش پاینده دار
1066	مرح= ;با ای جان باقی پادشاه کامیار
1067	سر برآور ای حریف و روی من بین همچو زر<= /td>
1068	نیش= ;کر باید که بندد پیش آن لب ها کمر
1069	در سماع عاشقان زد فر و تابش بر اثیر
1070	گر = 6;ه خلوت دیدمی او را به جایی سیر سیر
1071	معد= ;ه را پر کرده ای دوش از خمیر و از فطیر
1072	گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر<= /span>
1073	خوی بد دارم ملولم تو مرا معذور دار
1074	گرم در گفتار آمد آن صنم این الفرار
1075	آین= ;ه چینی تو را با زنگی اعشی چه کار
1076	لحظ= ;ه لحظه می برون آمد ز پرده شهریار
1077	از کنار خویش یابم هر دمی من بوی یار
1078	شاد= ;یی کان از جهان اندر دلت آید مخر
1079	بهر شهوت جان خود را می دهی همچون ستور
1080	ساقی&#= 1575; هستند خلقان از می ما دور دور
1081	ای صبا حالی ز خد و خال شمس الدین بیار
1082	عقل بند ره روان و عاشقانست ای پسر
1083	هله زیرک هله زیرک هله زیرک زوتر
1084	مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر=
1085	همه صیدها بکردی هله میر بار دیگر
1086	هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر
1087	بده آن باده به ما باده به ما اولیتر
1088	سر فروکن به سحر کز سر بازار نظر
1089	هین که آمد به سر کوی تو مجنون دگر
1090	صنم= ;ا این چه گمانست فرودست حقیر
1091	نه ª= 5;ه مهمان غریبم تو مرا یار مگیر
1092	اخت= ;ران را شب وصلست و نثارست و نثار
1093	روس= ;تایی بچه ای هست درون بازار
1094	پر ž= 3;ه آن جام می را ساقیا بار دیگر
1095	داد جاروبی به دستم آن نگار<= /span>
1096	گر ž= 6; سر عشق او داری خبر
1097	عقل بند ره روانست ای پسر
1098	آمد= ;م من بی دل و جان ای پسر
1099	ای نهاده بر سر زانو تو سر
1100	بس که می انگیخت آن مه شور و شر
1101	نرم نرمک سوی رخسارش نگر
1102	عشق را با گفت و با ایما چه کار<= /td>
1103	رفت= ;م آن جا مست و گفتم ای نگار<= /span>
1104	باز شد در عاشقی بابی دگر
1105	ای خیالت در دل من هر سحور
1106	راز را اندر میان نه وامگیر
1107	در چمن آیید و بربندید دید
1108	ساق= ;یا باده چون نار بیار
1109	ساق= ;یا باده گلرنگ بیار
1110	از = 4;ب یار شکر را چه خبر
1111	روز= ;ی خوشست رویت از نور روز خوشتر
1112	بر منبرست این دم مذکر مذکر<= /span>
1113	ای جان جان جان ها جانی و چیز دیگر
1114	ای محو عشق گشته جانی و چیز دیگر
1115	ای آینه فقیری جانی و چیز دیگر
1116	هر ª= 5;س به جنس خویش درآمیخت ای نگار
1117	دل ناظر جمال تو آن گاه انتظار
1118	میر شکار من که مرا کرده ای شکار
1119	کس = 6;ی کسی نماند می دان تو این قدر
1120	مستی&#= 1605; و بیخودیم و جمال تو پرده در
1121	آمد بهار خرم و آمد رسول یار<= /span>
1122	اند= ;یشه را رها کن اندر دلش مگیر
1123	پرد= ;ه خوش آن بود کز پس آن پرده دار
1124	تاخ= ;ت رخ آفتاب گشت جهان مست وار<= /span>
1125	چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر
1126	سست مکن زه که من تیر توام چارپر
1127	وجه= ;ک مثل القمر قلبک مثل الحجر
1128	بر ž= 7;ر ره دیدمش تیزروان چون قمر
1129	عمر که بی عشق رفت هیچ حسابش مگیر
1130	آید هر دم رسول از طرف شهر یار<= /td>
1131	گفت لبم چون شکر ارزد گنج گهر<= /span>
1132	چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر
1133	نه ž= 3;ر وفات گذارد نه در جفا دلدار
1134	چرا= ; ز قافله یک کس نمی شود بیدار
1135	بیا= ;ر ساقی بادت فدا سر و دستار
1136	نبش= ;تست خدا گرد چهره دلدار
1137	شدس= ;ت نور محمد هزار شاخ هزار
1138	چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار
1139	مجو= ;ی شادی چون در غمست میل نگار
1140	بیام&#= 1583;یم دگربار چون نسیم بهار
1141	ز بامداد چه دشمن کشست دیدن یار
1142	درخ= ;ت اگر متحرک بدی به پا و به پر
1143	تو شاخ خشک چرایی به روی یار نگر
1144	ندا رسید به جان ها ز خسرو منصور
1145	به = 5;ن نگر که منم مونس تو اندر گور
1146	مرا بگاه ده ای ساقی کریم عقار
1147	بکش بکش که چه خوش می کشی بیار بیار
1148	کسی بگفت ز ما یا از اوست نیکی و شر
1149	فغا= ;ن فغان که ببست آن نگار بار سفر
1150	به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر
1151	قدح شکست و شرابم نماند و من مخمور
1152	ببی= ;ن دلی که نگردد ز جان سپاری سیر
1153	مه = 8;و یار ندارد جز او تو یار مگیر
1154	چو دررسید ز تبریز شمس دین چو قمر
1155	از = 0;ن مقام که نبود گشاد زود گذر<= /span>
1156	مطر= ;ب عاشقان بجنبان تار
1157	گر = 8;و خواهی وطن پر از دلدار
1158	رحم بر یار کی کند هم یار
1159	عشق جانست عشق تو جانتر
1160	روی بنما به ما مکن مستور
1161	مطر= ;با عیش و نوش از سر گیر
1162	مطر= ;با عشقبازی از سر گیر
1163	عار بادا جهانیان را عار
1164	خلق را زیر گنبد دوار
1165	میر خرابات تویی ای نگار
1166	چند از این راه نو روزگار
1167	مست توام نه از می و نه از کوکنار
1168	جان خراباتی و عمر بهار
1169	هست کسی صافی و زیبانظر
1170	رحم کن ار زخم شوم سر به سر
1171	در بگشا کمد خامی دگر
1172	جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر
1173	بشن= ;و خبر صادق از گفته پیغامبر
1174	مرا می گفت دوش آن یار عیار
1175	انج= ;یرفروش را چه بهتر
1176	انت= ;م الشمس و القمر منکم السمع و البصر
1177	آفت= ;ابی برآمد از اسرار
1178	جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر
1179	غره وجه سلبت قلب جمیع البشر
1180	سیدی انی کلیل انت فی زی النهار<= /span>
1181	به سوی ما نگر چشمی برانداز
1182	تو چشم شیخ را دیدن میاموز
1183	اگر کی در فرینداش یوقسا یاوز
1184	بیا با تو مرا کارست امروز
1185	چنا= ;ن مستم چنان مستم من امروز
1186	چنا= ;ن مستم چنان مستم من امروز
1187	در این سرما سر ما داری امروز
1188	الا ای شمع گریان گرم می سوز
1189	در این سرما سر ما داری امروز
1190	ای خفته به یاد یار برخیز
1191	مای= ;یم فداییان جانباز
1192	برخ= ;یز و صبوح را برانگیز
1193	من = 5;ز سخنان مهرانگیز
1194	گر = 6;ه ای دیوانه رو مر خویش را دیوانه ساز
1195	سوی خانه خویش آمد عشق آن عاشق نواز
1196	عاش= ;قان را شد مسلم شب نشستن تا به روز
1197	اگر آتش است یارت تو برو در او همی سوز
1198	سیم= ;رغ کوه قاف رسیدن گرفت باز
1199	یا مکثر الدلال علی الخلق بالنشوز
1200	ساقی روحانیان روح شدم خیز خیز
1201	برا= ;ی عاشق و دزدست شب فراخ و دراز
1202	به آفتاب شهم گفت هین مکن این ناز
1203	برو برو که نفورم ز عشق عارآمیز
1204	عشق گزین عشق و در او کوکبه می ران و مترس
1205	سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بس
1206	سوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پس
1207	نیم شب از عشق تا دانی چه می گوید خروس
1208	حال ما بی آن مه زیبا مپرس
1209	ای ž= 3;ل بی بهره از بهرام ترس
1210	نیس= ;ت در آخرزمان فریادرس
1211	ای روترش به پیشم بد گفته ای مرا پس
1212	دست بنه بر دلم از غم دلبر مپرس<= /span>
1213	ای ž= 7;گ قصاب هجر خون مرا خوش بلیس<= /span>
1214	بیا که دانه لطیفست رو ز دام مترس
1215	ای مست ماه روی تو استاره و گردون خوش
1216	گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کش<= /td>
1217	الح= ;ذر از عشق حذر هر کی نشانی بودش
1218	ای ž= 8;ب خوش رو که تویی مهتر و سالار حبش
1219	یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و ترش<= /span>
1220	دام دگر نهاده ام تا که مگر بگیرمش
1221	اگر گم گردد این بی دل از آن دلدار جوییدش
1222	چه دارد در دل آن خواجه که می تابد ز رخسارش
1223	قری= ;ن مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکش
1224	پری= ;شان باد پیوسته دل از زلف پریشانش
1225	ریا= ;ضت نیست پیش ما همه لطفست و بخشایش
1226	آن یار ترش رو را این سوی کشانیدش
1227	روی= ;ش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش
1228	ای یوسف مه رویان ای جاه و جمالت خوش<= /td>
1229	زلف= ;ی که به جان ارزد هر تار بشوریدش
1230	جان= ;م به چه آرامد ای یار به آمیزش
1231	وقت= ;ت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش
1232	هنگ= ;ام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش
1233	درو= ;ن ظلمتی می جو صفاتش
1234	قضا آمد شنو طبل نفیرش
1235	نگا= ;ری را که می جویم به جانش
1236	برف= ;تم دی به پیشش سخت پرجوش
1237	شنو پندی ز من ای یار خوش کیش<= /td>
1238	امر= ;وز خوش است دل که تو دوش
1239	ای خواجه تو عاقلانه می باش
1240	آن مطرب ما خوشست و چنگش<= /span>
1241	ما نعره به شب زنیم و خاموش<= /span>
1242	گر لاش نمود راه قلاش
1243	اند= ;رآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش
1244	ای سنایی گر نیابی یار یار خویش باش<= /span>
1245	آنک بیرون از جهان بد در جهان آوردمش
1246	دوش رفتم در میان مجلس سلطان خویش
1247	عار= ;فان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش
1248	ساق= ;یا بی گه رسیدی می بده مردانه باش
1249	شده ام سپند حسنت وطنم میان آتش
1250	به شکرخنده اگر می ببرد جان رسدش
1251	گر = 4;ب او شکند نرخ شکر می رسدش<= /td>
1252	آن ª= 5;ه مه غاشیه زین چو غلامان کشدش
1253	بر ملک نیست نهان حال دل و نیک و بدش
1254	من توام تو منی ای دوست مرو از بر خویش
1255	اند= ;ک اندک راه زد سیم و زرش
1256	آنک جانش داده ای آن را مکش
1257	چون تو شادی بنده گو غمخوار باش
1258	آن مایی همچو ما دلشاد باش
1259	عقل آمد عاشقا خود را بپوش<= /td>
1260	اندر&#= 1570;مد شاه شیرینان ترش
1261	روی تو جان جانست از جان نهان مدارش
1262	گر جان بجز تو خواهد از خویش برکنیمش
1263	سرم= ;ست شد نگارم بنگر به نرگسانش
1264	می گفت چشم شوخش با طره سیاهش<= /span>
1265	آن = 5;ه که هست گردون گردان و بی قرارش
1266	روح= ;یست بی نشان و ما غرقه در نشانش
1267	در عشق آتشینش آتش نخورده آتش
1268	صد سال اگر گریزی و نایی بتا به پیش
1269	آین= ;ه ام من آینه ام من تا که بدیدم روی چو ماهش
1270	مست= ;ی امروز من نیست چو مستی دوش
1271	باز درآمد طبیب از در رنجور خویش
1272	باز فرود آمدیم بر در سلطان خویش
1273	ما = 6;ه سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباش<= /td>
1274	خوا= ;جه چرا کرده ای روی تو بر ما ترش
1275	چون بزند گردنم سجده کند گردنش
1276	باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش
1277	خوا= ;جه غلط کرده ای در صفت یار خویش
1278	یار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوش
1279	باز درآمد طبیب از در ایوب خویش
1280	جان منست او هی مزنیدش
1281	ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش
1282	تما= ;م