احادیث برگزیده

عقل:

·         حضرت رسول الله: اولین چیزی را که خداوند متعال خلق کرد، عقل بود.

·         حضرت امیر المومنین علی (ع): خداوند متعال با چیزی بهتر از عقل پرستش نشود. (اصول کافی)

·         حضرت صادق (ع): کسی که مردانگی ندارد، دین ندارد. کسی که عقل ندارد، مردانگی ندارد. (اصول کافی)

·         حضرت رضا (ع): دوست هر انسانی عقل اوست، و دشمن او جهلش. (اصول کافی)

·         حضرت رسول الله (ص): خدای متعال پیغمبر و رسول را جز برای تکمیل عقل مبعوث ندارد. (اصول کافی)

·         حضرت صادق (ع): خدای متعال بواسطۀ عقل حجت را بر مردم تمام کرده است. (اصول کافی)

·         حضرت رضا (ع): عقل موهبت خداست و ادب با رنج و سختی بدست می آید. پس کسی که در کسب ادب کوشد آن را بدست خواهد آورد و کسی که در کسب عقل رنج برد، بر نادانی خویش افزاید. (اصول کافی)

·         حضرت رسول الله (ص): ای علی، هیچ تهی دستی سخت تر از نادانی، و هیچ سروتی سودبخش تر از عقل نیست. (اصول کافی)

·         حضرت امیر المومنین علی (ع): عمق حکمت بوسیله عقل، و عمق عقل بوسیله حکمت بیرون می آید. (اصول کافی)

·         حضرت صادق (ع): عقل همراه علم است و خدای متعال در قران کریم فرمود: این مثل ها را برای مردم میزنیم و جز عالمان تعقل نمیکنند (43: سوره 29) (اصول کافی)

 

علم:

·         علم به زیادی یاد دادن و یاد گرفتن نیست، بلکه علم نوری است که خداوند متعال بر دل هر کس که بخواهد میتابد.

·         حضرت رسول الله (ص): طلب علم بر هر مرد و زن مسلمان واجب است. (اصول کافی)

·         حضرت رسول الله (ص): در طلب علم باشید از کودکی تا هنگام مرگ.

·         حضرت صادق (ع): دانشمندان وارثان پیامبرانند. (اصول کافی)

·         حضرت سجاد (ع): جویای علمی نباشید که به آن عمل نخواهید کرد. اگر به علم عمل نشود، موجب کفر ِ صاحب آن علم خواهد بود و دوری از خدای متعال. (اصول کافی)

·         حضرت امیر المومنین علی (ع): حکمت (علم)  گمشدۀ مؤمن است، باید که در جستجوی آن همّت کند، اگر چه نزد اشرار باشد.

·         حضرت صادق (ع): هر کس که علم آموزد و به آن عمل کند و برای رضای حق تعالی به دیگران نیز تعلیم دهد، در ملکوت آسمانها او را بزرگ خوانند.

·         حضرت رسول الله (ص): سر آغاز حکمت (علم)، خوف از خدای متعال است.

صفات سگ:

·         حضرت امیر المومنین علی (ع): ده صفت در سگ است که هر کس آن صفات را داشته باشد خوشبخت (و به روایتی مومن) است:
اول: خانه ندارد، و این از صفات مجردین است.
دوم: شب زنده دار است، و این از علامات عابدین است. 
سوم: چون سفر کند، با خودش چیزی نمیبرد، و این از علامات متوکلین است.
چهارم: وقتی که به او چیزی دهید، او را دور برده و در دور میخورد، این از صفات متواضعین است.
پنجم: اگر او را بزنند و تردَش کنند، به کمترین چیزی بازگشت میکند، و این از علامات مریدین است.
ششم: هرگز صاحبش را در سختی ترک نمیکند، و این از علامات صابرین است. 
هفتم: آن زمان که بمیرد میراثی باقی نمیگذارد، و این از علامات زاهدین است.
هشتم: یکسره گرسنه است، و این از علامات مجاهدین است.
نهم: یکسره در خوف است، و این از علامات صالحین است.
دهم: به اندک چیزی از دنیا رازی میشود، و این از علامات عاشقین است.