خدايا، دلم در پرده است و نفسم معيوب و عقلم مغلوب است و هواى نفس بر من چيره است و طاعتم اندك و گناهانم بسيار است و زبانم به گناهان اقرار دارد. پس چاره ام چيست؟ اى پرده پوش عيبها و اى داناى ناديدنيها و اى برطرف كننده اندوهها. بيامرز همه گناهانم را به حرمت محمد و آل محمد. اى آمرزنده، ای آمرزنده، اى آمرزنده. به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.

اِلهى، قَلْبى مَحْجُوبٌ وَ نَفْسى مَعْيُوبٌ، وَ عَقْلى مَغْلُوبٌ وَ هَواَّئى غالِبٌ وَ طاعَتى قَليلٌ وَ مَعْصِيَتى كَثيرٌ وَ لِسانى مُقِرُّ بِالذُّنُوبِ. فَكَيْفَ حيلَتى، يا سَتّارَ الْعُيُوبِ، و َيا عَلاّمَ الْغُيُوبِ، وَ يا كاشِفَ الْكُرُوبِ. اِغْفِرْ ذُنُوبى كُلَّها بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ. يا غَفّارُ يا غَفّارُ يا غَفّارُ. بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.